علل و انواع کم شنوایی

چرا کم شنوا می شویم؟

کاهش شنوایی وقتی اتفاق می افتد که یک یا چند قسمت از گوش که مسیر شنوایی را تشکیل می دهند  و یا قسمت هایی از مغز دچار نقص، آسیب و یا انسداد شوند. دلایل کم شنوایی متنوع هستند و انواع مختلفی از کم شنوایی را ایجاد می کنند  به همین علت است که کم شنوایی افراد با هم مشابه نیست و  منحصر به فرد می باشد. کاهش شنوایی می تواند  از بدو تولد وجود داشته باشد یا بعداً در زندگی بروز کند، ممکن است به طور ناگهانی یا به تدریج و در طی سالها اتفاق بیفتد.

دلایل کم شنوایی

دلایل متعددی می تواند موجب کم شنوایی شود که در زیر تعدادی از آنها لیست شده است:

• روند طبیعی افزایش سن و پیری کم شنوایی حسی دایمی را موجب می شود که پیرگوشی نامیده می شود.
• عامل ژنتیکی که می تواند از بدو تولد یا بعد از آن در زندگی شروع شود.
• مواجهه با صدای بلند: قرار گرفتن در معرض سر و صدای بلند می تواند موجب کم شنوایی حسی دائمی یا موقت بشود. این سر و صدا می تواند ناشی از قرار گرفتن در معرض انفجار یا صدای محیط کار باشد . از دیگر علل که شایع هم شده است صدای بلند موسیقی در سالن های کنسرت و یا استفاده از هدفون و هندزفری می باشد.
• عفونت گوش میانی
• برخی سندرم ها
• ناهنجاری یا بدشکلی های گوش
• انسداد کانال گوش
• تومورها
• صدمه یا ضربه به سر
• قرار گرفتن در معرض برخی از مواد شیمیایی و استفاده از داروهایی که به سلولهای شنوایی داخل حلزون آسیب می رسانند.

انواع کم شنوایی

انواع کم شنوایی که توانایی شنیدن را کاهش میدهد و شنیدن گفتار و اصوات محیطی را دشوار می کند  در یکی از این  سه گروه جا می گیرد:

کم شنوایی انتقالی: هنگامی اتفاق می افتد که مشکلی در گوش خارجی یا میانی به وجود بیاید که  عبور صدا و انتقال آن به گوش داخلی را  مختل کند. علل این نوع کم شنوایی می تواند تجمع وکس یا سرومن در کانال شنوایی خارجی، عفونت گوش خارجی یا میانی مانند اوتیت، پارگی پرده گوش یا رشد غیر طبیعی استخوان در گوش میانی مانند اتوسکلروز باشد. همچنین تصادف یا ضربه به سر که اتصال میان استخوانچه های گوش میانی را متاثر می کند می تواند موجب کم شنوایی انتقالی شود.

کم شنوایی حسی- عصبی:  شایع ترین نوع کم شنوایی است.کاهش شنوایی حسی هنگامی رخ می دهد که گوش داخلی( حلزون گوش و یا عصب شنوایی) آسیب دیده یا نقص داشته باشد، بنابراین قادر نیست سیگنالهای عصبی که اطلاعاتی در مورد صدا دارند را به مغز ارسال کند. از دست دادن شنوایی حسی معمولاً دائمی است. این بیماری می تواند ژنتیکی یا ناشی از روند طبیعی پیری، بیماری ، حوادث یا قرار گرفتن در معرض سر و صدای بلند و انواع خاصی از مواد شیمیایی و حتی داروها باشد. نوروپاتی شنوایی شکل دیگری از کم شنوایی حسی-عصبی است که در آن اعصاب حامل اطلاعات صوتی به مغز آسیب دیده یا نقص دارند. فناوری هایی مانند سمعک ، سمعک قابل کاشت وکاشت  حلزون می تواند به کاهش اثرات کم شنوایی حسی کمک کند.

کم شنوایی آمیخته: کم شنوایی آمیخته هنگامی اتفاق می افتد که هر دو نوع کم شنوایی انتقالی و حسی در آن وجود داشته باشد. جزء حسی دائمی است در حالی که جز انتقالی می تواند دائمی یا موقت باشد. به عنوان مثال ضعف شنوایی آمیخته می تواند هنگامی اتفاق بیفتد که فرد سالمند(پیرگوشی) مبتلا به عفونت گوش هم باشد.

علایم کم شنوایی

شنوایی یکی از مهمترین حواس ماست، با این حال بسیاری از افرادی که به کاهش شنوایی مبتلا می شوند، این حقیقت را انکار می کنند. به طور متوسط بیش از 7 سال طول می کشد تا آنها در مورد مشکلات شنوایی خود به دنبال راه حلی بگردند و در این مدت سعی دارند که به آن عادت کنند.

علائم کم شنوایی بسته به نوع ، علت و میزان کاهش شنوایی می تواند متفاوت باشد.

فردی که از کم شنوایی انتقالی رنج می برد، از آنجا که گوش داخلی و عصب شنوایی سالم هستند،  در درجه اول با  بلندی صدا مشکل دارد، نه وضوح آن . یعنی اگر صدای تلویزیون و رادیو را که کم می شنود بلند کند دیگر مشکلی ندارد. سایر علائم این نوع کم شنوایی که ممکن است فرد مبتلا تجربه کند در ذیل آمده است:

• یک گوش نسبت به گوش دیگر بهتر می شنود.
• یک یا هر دو گوش درد دارد.
• احساس فشار در یک یا هر دو گوش وجود دارد.
• صحبت کردن با تلفن سخت است.
• اطرافیان می گویند که بلند صحبت می کند.

کم شنوایی حسی هم بلندی و هم وضوح صدا را متاثر می کند در نتیجه برای فرد مبتلا مشکلات شنوایی زیر به وجود می آید:

• گفتار دیگران واضح نیست.
• می شنود اما گفته ها را درک نمی کند.
• اگر دو یا چند نفر همزمان صحبت کنند متوجه نمی شود.
• وزوزیا صدای سوت مداوم در گوش دارد.
• در محیط های پر سر و صدا (به عنوان مثال ایستگاه های قطار، همایش ها) خوب نمی شنود.
• با صدای زنان یا کودکان ( صدای زیر) در مقایسه با صدای آقایان (صدای بم) بیشتر مشکل دارد.
• برخی حروف را به سختی می شنود . مانند صدای “س” یا “ف”)
• احساس عدم تعادل یا سرگیجه دارد.

شما نیز اگر برخی از علائم زیر را در مورد شنوایی خود تجربه می کنید بهتر است که به کلیلنیک شنوایی مراجعه کنید تا ارزیابی شوید.

• احساس می کنید که می شنوید اما گفته ها را متوجه نمی شوید .
• به نظر شما دیگران واضح صحبت نمی کنند.
• صدای تلویزیون را بلند می کنید.
• صدا را از پشت تلفن خوب نمی شنوید.
• وقتی در یک گروه کوچک یا یک جلسه هستید در برقراری ارتباط مشکل دارید و در پایان جلسه احساس خستگی می کنید.
• در محیط های پر سر و صدا، به عنوان مثال در ماشین، اتوبوس یا مهمانی در برقراری ارتباط مشکل دارید.
• مکرر از دیگران می خواهید که گفته شان را تکرار کنند.
• صدای ساعت، جریان آب و یا آواز پرندگان را دیگر نمی شنوید.
• متوجه زنگ تلفن یا آیفون نمی شوید.
• خانواده، همکاران و دوستان می گویند که ممکن است شما دچار کم شنوایی شده باشید.
• اغلب لب خوانی می کنید.
• برای درک گفته های دیگران باید تمرکز کنید.
• وزوز یا صدای زنگ در گوشهایتان می شنوید.